سفر کردی و من تنها نشستم

بدون بال پر شد قلب مستم

تمام هستی ام خاکستری شد

بهار زندگی خشکيد و پژمرد

بيا يار قشنگ و مهربانم

من و دل بی تو تنها و غريبيم

بدون تو تمام لحظه ها مرد

تمام روزها ابری شد از صبح

تو از وقتی که رفتی روشن رفت

چراغ دل سياه و بی فروغ است

غم دوری ز تو در دل نشسته

دل و جانم همه آشفته گشته